Khah Ni 117, a Highland Rice Variety

Main Article Content

Sumalee Meepanya
Nipon Boonmee
Silawan Chantharabutt
Sippawit Punyatuy
Atitaya Yodjai
Pairoj Chotinisakorn
Pichatorn Rueangdej
Kanitha Kamwong
Anchalee Takham
Nongnuch Pradit
Phakakarn Tongsomboon
Sirilak Chaiboontha
Kornsiri Srinil
Kunlayaa Boonsa-nga
Urassaya Kuanruen
Suttakarn Jaikawin
Kanjana Piboon
Pannipa Yajai
Kulchana Darwell
Sivapong Naruebal
Premruedee Pintaya
Watcharee Sukviwat

Abstract

Thailand topography consists of about 53 percent (67.2 M rai) highlands with elevation above 500 m mean sea level located in 20 provinces in northern and central regions. Most of the areas are inhabited by ethnic group populations who rely mainly on agriculture and rice cultivated for consumption. There is always problem of inadequate amount of rice for consumption because of low yield due to seed impurities of various traditional rice varieties. Therefore, a varietal improvement project was conducted to develop a pure line with high yield and suitability for terrace cultivation. Samples of Khah Ni rice cultivars were collected from farmers' fields in Phrao district, Chiang Mai province and grown for pure line selection. Research have been carried out during 2004 to 2020 through the following crop improvement steps, i.e., varietal observation, yield trials, evaluation on rice disease and insect pests, response to N fertilizer application, analyses for grain physical and chemical quality, milling quality and cooking and eating quality, analysis of nutritional value and farmers' acceptance evaluation. The promising line was subsequently approved by the Varietal Releasing Committee of the Rice Department to be a certified variety, "Khah Ni 117". It is a highland, non-glutinous and photoperiod-sensitive rice with flowering date (50% flowering) about 4th to 24th October and harvesting date around 10th to 24th November. It has erect plant type, intermediate culm strength, 143.0 cm height, green colored blade with purple leaf tip, slow leaf senescence, 53.9 cm leaf length, 1.7 cm leaf width, 32.4 cm flag leaf length, 26.7 cm panicle length, well-exserted panicle and high seed fertility with 148 fertile seeds per panicle. The average farmer field yield was 517 kg/rai. It has straw with brown stripe colored paddy and white dehulled grain, large chalkiness, low amylose content (15.10 percent), non-aromatic cooked rice, 10.2 percent protein content in brown rice, good milling quality and no response to N fertilizer application. Remarkable features of Khah Ni 117 are high yield potential (783 kg/rai) in a paddy field at 700-1,000 m above mean sea level, high nutritional value, prebiotic activity and moderate resistance to leaf blast. It is recommended for terrace cultivation. Caution should be taken as this variety is susceptible to white-backed planthopper and gall midge.

Article Details

Section
Articles

References

กนกวรรณ จารุกำจร, วิลัดดา สินทร และชรินญา พิมพ์สอน. 2557. ความสัมพันธ์ของภาวะเครียดออกซิเดชั่นและ ภาวะไขมันในเลือดสูง. วารสารพิษวิทยาไทย 29(1-2): 57-69.

กรมพัฒนาที่ดิน. 2540. รายงานการจัดการดินกลุ่มชุดดินที่62. กรมพัฒนาที่ดิน กรุงเทพฯ. 42 หน้า.

กลุ่มศูนย์วิจัยข้าวภาคเหนือตอนบน. 2553. เทคโนโลยีการทำนาขั้นบันไดบนพื้นที่สูง. สำนักวิจัยและพัฒนาข้าว กรมการข้าว. กรุงเทพมหานคร. 78 หน้า.

มาโนช คุ้มพนาลัยสถิต, กัญญณัช ศิริธัญญา, นิพนธ์ บุญมี และสุรพล ใจวงศ์ษา. 2562. ขาหนี่ (SPTC04005): ข้าวพื้นเมืองที่มีศักยภาพและคุณค่าทาโภชนาการสูง. หน้า 106-117. ใน: เอกสารประกอบการประชุมวิชาการ ข้าวและธัญพืชเมืองหนาว กลุ่มศูนย์วิจัยข้าวภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือ ประจำปี 2562. วันที่ 5-7 มีนาคม 2562. โรงแรมเมืองทองธานี รีสอร์ท โคราช อำเภอโนนสูง, จังหวัดนครราชสีมา.

ศนิ จิระสถิตย์. 2561. สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพในอาหารเพื่อสุขภาพ. วารสารวิทยาศาสตร์บูรพา 23(3): 1617-1637.สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน). 2561. ข้อมูลสารสนเทศภูมิศาสตร์ (GIS). (ระบบออนไลน์). สืบค้นจาก: http://gis.hrdi.or.th/. (2 พฤษภาคม 2561)

สิปปวิชญ์ ปัญญาตุ้ย, สุมาลี มีปัญญา, ศิลาวัน จันทรบุตร, จารุวี อันเซตา, วิสุทธิ์ กีปทอง, อาทิตยา ยอดใจ, ศิริลักษณ์ ใจบุญทา, นงนุช ประดิษฐ์, ผกากานต์ ทองสมบุญ, สุทธกานต์ ใจกาวิล และพิชญ์นันท์ กังแฮ. 2561. การสำรวจความมั่นคงทางอาหารในครัวเรือนของกลุ่ม

ชาติพันธุ์บนพื้นที่สูงในจังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย แม่ฮ่องสอน และน่าน. หน้า 222 – 235. ใน: สัมมนาวิชาการข้าวกลุ่มศูนย์วิจัยข้าวภาคเหนือตอนบนและภาคเหนือตอนล่างประจำปี 2561. กองวิจัยและพัฒนาข้าว, กรมการข้าว.

สุรพล ใจวงศ์ษา, กัญญณัช ศิริธัญญา, ชณิชา จินาการ, ธีรวัฒน์ เทพใจกาศ, เนตรนภา อินสลุด, นิพนธ์ บุญมี, ศิวะพงศ์ นฤบาล, ทองมา มานะกุล และสกุล มูลคำ. 2560. รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ “การพัฒนาการผลิตและการใช้ประโยชน์พันธุ์ข้าวพื้นที่สูง” ภายใต้แผนงานวิจัยมุ่ง เป้าตอบสนองความต้องการในการพัฒนาประเทศโดย เร่งด่วน : เรื่องข้าว ได้รับทุนอุดหนุนการวิจัยจาก สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2560. 175 หน้า.

Heinrichs, E.A., F.G. Medrano and H.R. Rupasas. 1985. Genetic Evaluation for Insect Resistance in Rice. International Rice Research Institute, Los Banõs, Manila, Philippines. 352 p.

IRRI. 2014. Standard Evaluation System for Rice (SES). International Rice Research Institute, Los Banõs, Philippines. 57 p.